środa, 8 października 2014

"Po trzecie dla zasady" - [Stephanie Plum #3] - Janet Evanovich

Znowu będę pisać o przygodach Stephanie Plum. Tym razem chodzi o trzeci tom zatytułowany „Po trzecie dla zasady". Przeczytałam też cztery inne tomy z tej serii, ale byłam w szpitalu i nie miałam tam czasu na korzystanie z komputera. Z pewnością to nadrobię przy okazji ponownej lektury tych książek.

Stephanie Plum - Po trzecie dla zasady

Tym razem Stephanie jako łowca nagród będzie miała zlecenie, które naraża na potępienie ze strony lokalnej społeczności. To feralne zadanie jest związane z Mosesem Bedemierem, który w Treton jest legendarnym wręcz człowiekiem. Wszyscy go znają i kochają oraz wiedzą, że nie byłby w stanie zrobić niczego złego. Zdaniem babci Mazurowej jest to prawie ksiądz poślubiony swojej pracy.
Wujaszek Mo prowadził sklep ze słodyczami i sprzedawał je hordzie dzieciaków przez pokolenia, a teraz zniknął z Treton. Handlarze narkotyków nagle umierają jeden po drugim. Stephanie, mimo całej popularności Wujaszka Mo, postanawia go odnaleźć i oddać w ręce policji. Spotykają ją przy tym różne nieciekawe rzeczy: jej samochód zostaje podpalony, strzelają do niej, jest podejrzewana o morderstwo, a na dodatek wkracza na miejsce przestępstwa i zabiera wraz z Lulą ciało i razem jadą przez miasto do Morellego.

Co dalej będzie z Wujaszkiem Mo i sprawą dilerów?
Teraz przytoczę fragment, który jest jednym z wielu moich ulubionych.

- Co to jest usuwanie odpadów?
   - Czasami właściciel domu chce go oczyścić. Ja organizuję zespół, który się tym zajmuje.
   - Na przykład wyrzucaniem handlarzy narkotyków przez okno?
Komandos minął pierwsze piętro i szedł dalej. Pokręcił głową.
   - Tylko z niższych pięter. Jak wyrzucić kogoś z wyższego piętra, to się robi za dużo bałaganu na chodniku.”

Janet Evanovich to amerykańska pisarka powieści kryminalno-sensacyjnych. Napisała między innymi składający się z kilkunastu tomów cykl o przygodach Stephanie Plum - łowczyni nagród. Jej powieści są napisane w stylistyce sensacyjnej i humorystycznej.
Uważam, że powieść kipi humorem, a akcja jest wartka. Fabuła jest tak skonstruowana, że gdy chcemy odłożyć książkę, to nagle akcja przybiera znowu nieoczekiwany obrót i czytamy dalej rozdział po rozdziale, aż uświadamiamy sobie, że znaleźliśmy się na ostatniej stronie książki.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...